سر قرار نشستم
چشم به راه تو بستم
هر لحظه که مي گذره
قلبم تندتر مي زنه
اما به انتظارت
سر قرار مي مونم
شب تا سحر به يادت
هزار غزل مي خونم
هنوزم نت صدات
توي گوشم مي پيچه
وقتي گفتي که بي تو
زندگي هيچ و پوچه
بيا و يه بار ديگه به من نگاه کن
دست ها تو به من بده منو صدا کن
تو اون قلب کوچيکت باز منو جا کن
من که عاشقت شدم منو فدا کن
ناز اون چشماي تو يادم نميره
برق نگاهت و کسي نديده
توي اون شب چشات عشقي رميده
صداي قلب تو رو دلم  شنيده

تو تاريکي شبهام
تو تنها نور بودي
تو غم و اندوه من
يگانه شور بودي
تو کوچه هاي بم بست
تو تنها راه بودي
تو غربت و بي کسي
برام تو شاه بودي
تو سوز و سرماي سال
تو يک پناه بودي
پر از عشق و محبت
مرحم آه بودي
تو سختي روزگار
واسم تو يار بودي
مونس و همدم من
حافظ اسرار بودي
براي ظلم بشر
تنها فدا بودي
منجي عشق و صفا
خود خدا بودي